Goethe - de Nerval - Taylor : The king in Thule

προ ημερών παρακολούθησα ένα μικρό βίντεο, όπου ο Yannick Haenel απήγγειλε ένα μικρό, αλλά συγκλονιστικό ποίημα, Der König in Thule, του Johann Wolfgang von Goethe, μεταφρασμένο στα γαλλικά από τον Γάλλο ποιητή Gérard de Nerval. Και σε απλή ακουστική εκδοχή (γαλλικά, .mp3). Παρακάτω παραθέτω το ποίημα στην αρχική του μορφή και στις μεταφράσεις του (ελληνικά, γαλλικά και αγγλικά).

Pierre Jean Van der Ouderaa, 1896, De koning van Thule

Στα γερμανικά (Goethe)

Στα ελληνικά

Der König in Thule Es war ein König in Thule, Gar treu bis an das Grab, Dem sterbend seine Buhle einen goldnen Becher gab. Es ging ihm nichts darüber, Er leert' ihn jeden Schmaus; Die Augen gingen ihm über, So oft er trank daraus. Und als er kam zu sterben, Zählt' er seine Städt' im Reich, Gönnt' alles seinen Erben, Den Becher nicht zugleich. Er saß beim Königsmahle, Die Ritter um ihn her, Auf hohem Vätersaale, Dort auf dem Schloß am Meer. Dort stand der alte Zecher, Trank letzte Lebensglut, Und warf den heiligen Becher Hinunter in die Flut. Er sah ihn stürzen, trinken Und sinken tief ins Meer, die Augen täten ihm sinken, Trank nie einen Tropfen mehr.

Ο βασιλιάς της Θούλης Του βασιλιά της Θούλης πεθαίνοντας χρυσό του χάρισε η καλή του ποτήρι έναν καιρό. Όλα για κείνο δίνει του κόσμου τα καλά. όταν με κείνο πίνει το δάκρυ του κυλά. Σαν είταν να πεθάνει, τις χώρες του μετρά και χάρισμα τις κάνει και μόνο αυτό κρατά. Και τους ιππότες κράζει στη σάλα την ψηλή, στο πατρικό παλάτι στο ακροθαλάσσι εκεί. Και μπρος στο παραθύρι φλόγα στερνή ρουφά και το άγιο το ποτήρι στο πέλαγο πετά. Τα κύματα το αρπούνε, το βλέπει να βυθά, τα μάτια του σφαλούνε, και δεν ξανάπιε πια. (Γιόχαν Βόλφγκανγκ Γκαίτε, "Ο βασιλιάς της Θούλης", Φάουστ, μετάφραση Κωσταντίνος Χατζόπουλος, 4η έκδοση, Αθήνα, εκδ. Γκοβόστης, χ.χ.έ., σσ. 113-114).

Στα γαλλικά

Στα αγγλικά

Le roi de Thulé Il était un roi de Thulé À qui son amante fidèle Légua, comme souvenir d’elle, Une coupe d’or ciselé. C’était un trésor plein de charmes Où son amour se conservait : À chaque fois qu’il y buvait Ses yeux se remplissaient de larmes. Voyant ses derniers jours venir, Il divisa son héritage Mais il excepta du partage La coupe, son cher souvenir. Il fit à la table royale Asseoir les barons dans sa tour ; Debout et rangée alentour, Brillait sa noblesse loyale. Sous le balcon grondait la mer. Le vieux roi se lève en silence, Il boit, — frissonne, et sa main lance La coupe d’or au flot amer ! Il la vit tourner dans l’eau noire, La vague en s’ouvrant fit un pli, Le roi pencha son front pâli… Jamais on ne le vit plus boire.   (Johann Wolfgang von Goethe, Poésies allemandes, μετάφραση του Gérard de Nerval, Garnier Frères, 1877 (p. 339).

The King of Thule There was a king in Thule, Was faithful till the grave, To whom his mistress, dying, A golden goblet gave. Nought was to him more precious; He drained it at every bout; His eyes with tears ran over, As oft as he drank thereout. When came his time of dying, The towns in his land he told, Nought else to his heir denying Except the goblet of gold. He sat at the royal banquet With his knights of high degree, In the lofty hall of his father In the castle by the sea. There stood the old carouser, And drank the last life-glow; And hurled the hallowed goblet Into the tide below. He saw it plunging and filling, And sinking deep in the sea: Then fell his eyelids for ever, And never more drank he!   (μετάφραση του Bayard Taylor στο The Works of J. W. von Goethe, vol. 9, p. 130).